குழந்தை

Meaning and examples

1. A very young human, an infant or toddler.

   தொட்டிலில் தூங்கும் குழந்தை மிகவும் அழகாக இருக்கிறது.

   thottilil thoongum kuzhandhai migavum azhagaaga irukkiradhu.

   The sleeping baby in the cradle is very beautiful.

2. A son or daughter of any age (affectionate or biological reference).

   பெற்றோர்களுக்கு தங்கள் குழந்தைகள் எப்பொழுதும் குழந்தைகள்தான்.

   pettrorkalukku thangal kuzhandhaikal eppozhudhum kuzhandhaigal thaan.

   To parents, their children are always children.

Synonyms

• சிசு (sisu)
• சேய் (sei)
• பிள்ளை (pillai)

Antonyms

• பெரியவர் (periyavar)
• முதுமையாளர் (mudumaiyalar)

Grammar tips

Common mistake: Writers sometimes use plural suffix 'கள்' incorrectly without proper sandhi or mix spoken forms like 'குழந்தைங்க' in formal writing. Correct plural: குழந்தைகள்.

Tip: Use 'குழந்தை' for singular and 'குழந்தைகள்' for plural. When taking case markers, it follows the லகர ஈற்று புணர்ச்சி rules (e.g., குழந்தைக்கு).

Sandhi and inflected forms

• குழந்தையின் (kuzhandhaiyin) — of the child
• குழந்தைக்கு (kuzhandhaikku) — to the child
• குழந்தையை (kuzhandhaiyai) — the child (object)
• குழந்தைகள் (kuzhandhaigal) — children (plural)
• குழந்தைகளின் (kuzhandhaigalin) — of the children

Related words

• குழந்தைத்தனம் (kuzhandhaithanam) — childishness
• குழந்தைப் பருவம் (kuzhandhaip paruvam) — childhood
• பிள்ளைப் பேறு (pillaip peru) — childbirth
• சே சே (sei) — infant/offspring
• பாலர் (balar) — young children
• மழலை (mazhalai) — child's lisp / baby talk