பகை

Meaning and examples

1. Ill will, hostility, or enmity between individuals or groups.

   இரு குடும்பங்களுக்கு இடையே நீண்ட காலமாகப் பகை நிலவுகிறது.

   Iru kudumbangalukku idaiye nīnda kālamākp pakai nilavukiṟathu.

   Enmity has existed between the two families for a long time.

2. Opposition or rivalry in nature or qualities.

   நெருப்புக்கும் நீருக்கும் இயற்கையிலேயே பகை உண்டு.

   Neruppukkum nīrukkum iyarkaiyilēyē pakai undu.

   There is a natural enmity between fire and water.

Synonyms

• விரோதம் (virōtham)
• பகைமை (pakaimai)
• கோபம் (kōpam)
• பகடு (pakadu)

Antonyms

• நட்பு (natpu)
• அன்பு (anbu)

Grammar tips

Common mistake: Avoid confusing 'பகை' with 'பகைமை' in poetic contexts; 'பகை' can act as a root noun or verbal root, whereas 'பகைமை' specifically denotes the state of enmity. Incorrect: பகையானவன் (correct: பகையாளி or பகையுள்ளவன்).

Tip: Use 'பகை' to denote an active state of opposition or hostility. In formal literature, it is often paired with verbs like 'கொள்' (to harbor enmity) or 'பாராட்டு' (to foster).

Sandhi and inflected forms

• பகைக்கு (pakaikku) — to enmity
• பகையின் (pakaiyin) — of enmity
• பகையை (pakaiyai) — enmity (accusative)
• பகையில் (pakaiyil) — in enmity
• பகைகள் (pakaikal) — enmities

Related words

• பகைவன் (pakaivan) — enemy (male)
• பகைமை (pakaimai) — hostility
• விரோதி (virōthi) — opponent/enemy
• நட்பு (natpu) — friendship
• போட்டி (pōtti) — competition
• சண்டை (sandai) — fight/quarrel
• பழி (pazhi) — vengeance/blame